Het vervolg van Sanne

Bart fietst terug naar zijn huis. Onderweg denkt hij: was ik nou maar bij haar.
Dan kon ze mij alles vertellen en had ik haar jas gegeven. Ze heeft het vast koud! Wat zou papa zeggen? Zou ik het wel vertellen? Nee dat doe ik niet,
Ik ga zelf naar haar opzoek! Morgen avond meteen na school,dan ga ik op onderzoek uit. En ik verzin straks nog wel een smoes voor mijn vader!!
Na school ga ik meteen naar huis om op onderzoek te gaan. En niemand
mag hier van weten,ook papa niet. Na school: hoi Bart,kan je vandaag spelen?
O nee !! Het is Joost! … Nee stottert Bart,vandaag niet. Ik … ga naar oma verzint Bart snel. Oké ,zie je morgen . En vergeet je huiswerk niet te maken!
Nee,tot morgen zegt Bart. Snel naar huis , nog een goede smoes voor papa bedenken. Als ik maar niet gesnapt word! Ik ren naar mijn kamer en smijt per ongeluk met de deur. Oeps… iets te hard , ik hoop maar dat mijn vader me niet
Heeft gehoord! WAT WAS DAT ? roept Bart zij vader, je smijt toch niet weer met de deur? Bart schrikt , hij pakt snel zijn smoezen boekje. O nee hoor papa, leest Bart voor. Dat doe ik nu al heel lang niet meer! Er viel alleen maar iets.
Oké roept Bart zijn vader en loopt terug naar de woonkamer. Poe … Poe:
dat scheelde maar een haartje. Nu snel alles inpakken wat ik nodig heb.
Een zaklamp,telefoon. Even later: zo dat was alles volgens mij. Een paar minuten later: pap, ik ga even naar Joost. Oké , roept Bart zijn vader.
Nu op onderzoek uit! Een paar uur later: YES!! IK HEB HAAR GEVONDEN!!!!
Nu snel terug naar huis, papa zal wel op mij wachten!!!!

Geschreven door Sanne Maring groep 7 b

het vervolg van Judith en Suzanne

Thomas vraagt aan de mevrouw: hoe heet ze eigenlijk?
Jojca, zegt de mevrouw.
Maar dan komt het kleine zusje van Jojca naar buiten:Lisanne.
En ze zingt: wie is er aan de deur hallo hallo meneer.
O, sorry!!!!! Dan zegt Thomas: nou waar gaat ze vaak naar toe?
De moeder zegt : naar het bos. Oke zegt Thomas.
En weg is hij. Thomas loopt over de stoep.
Hij denkt : waar is het bos eigenlijk?
Hij ziet een meneer lopen. Thomas loopt er naar toe en vraagt,mag ik u iets vragen,
Waar is het bos? De straat uit rechts over het bruggetje over het pleintje.
En dan links zegt de meneer.
Hij loopt opweg naar het bos.
Hij is in het bos en ziet een breed pad. En loopt er over heen.
Hij ziet een hutje van bladeren en takken.
Hij klopt op het deurtje .
Kom binnen zegt een stem.
Thomas loopt naar binnen en ziet Jojca zitten achter een tafeltje van takken.
Wat doe jij hier, waarom ben je niet thuis?
Ik had ruzie met mijn moeder en ik vluchte zegt Jojca.
Eten, slapen waar doe je dat? Vraagt Thomas.
Ik haal bessen, appels en peren van de bomen.
Thomas zegt :laat maar, je moet terug naar huis.
Ze is niet meer boos en is ongerust.
Gelukig gaat Jojca met Thomas mee.
Evenlater zijn ze bij jojca thuis.
Haar moeder zegt :o jojca waar zat je die tijd.
Ik zat in het bos,maar ze maakte haar zin niet af,want ze is moe!!!!!!!!

Schrijver Kees Opmeer

Afgelopen dinsdag zijn we op bezoek geweest bij schrijver Kees Opmeer



Hij was begonnen met een spannend nieuw boek en vertelde ons alvast het begin van het verhaal. Hij vroeg de klas of zij een spannend einde zouden kunnen verzinnen voor dit verhaal! Dat mogen zij mailen naar hem en wie weet gebruikt hij het wel..

Hier komt een korte samenvatting van het begin van het verhaal geschreven door Frank

Er was een jongen die nog al groot voor zijn leeftijd was. Hij was heel goed in sport. Zijn sport was basketbal. Hij was op de training die net afgelopen was. Hij liep naar buiten en bah het regende weer. Op dat moment kwam er een auto aan. Eerst had hij niet door wie het was. Maar het bleek zijn vader te zijn. Zijn vader had zo’n fietsendrager achter de auto. De jongen zette zijn fiets er op en stapte in. Door het slechte weer was er weinig zicht. Er stak een meisje over en de vader zag het net op tijd. De vader gaf een ruk aan het stuur en ontweek net het meisje maar alsnog viel ze. Snel stapte de jongen en zijn vader uit. De vader zei stap maar in. Toen ze reden keek de jongen naar haar. Hij dacht wat een leuk meisje ik wil haar beter leren kenen. Ze reden een buurt in met allemaal dure vila’s. Opeens zei het meisje stop hier maar ik ben er bijna. De jongen keek naar de achterbank de jas van het meisje lag er nog. Hij dacht mooi nou zie ik haar nog een keer. Hij pakte de jas en keek in de kraag en ja hoor haar adres staat er in. De volgende dag ging hij met de jas over zijn schouder fietsend naar het huis van het meisje. Hij komt bij het huis en belt aan. Er doet een vrouw open. De jongen zegt: deze jas is van u dochter. De vrouw krijgt tranen in haar ogen. De jongen zegt nogmaals deze jas is van u dochter. Ja dat klopt zegt de vrouw maar weet je niet dat mijn dochter al een week verdwenen is…….

DE OLYMPISCHE WINTERSPELEN

Dinsdag 9 februari waren we bezig met het natekenen van de Olympische Winter Spelen. Het ging heel goed en het werdt heel mooi! woensdag 10 februari hebben we ze opgehangen. Gemaakt door Sanne Maring ,groep 7b

De Battle

We waren allemaal heel zenuwachtig .
De groep waar wij tegen moesten was erg goed .
Maar wie waren er beter dat kun je wel raden wij natuurlijk
Onze ouders gilde zo hard ze konden en ze klapte heel hard .
Dus wij wonnen de battle.
Het was een fijn gevoel om te winnen.
Wij waren als enige die het boven mochten doen.
Alle mensen kwamen naar boven en onze ouders kwamen ook .
Wij mochten ons ding doen op dat moment .
Wij dachten dat de tegen partij zou winnen .
Maar toen kwam de moeder van Sanne en die had van die klap handjes .

Einde

Isa jasper

Kunnen we elkaar vertrouwen?

Vanmorgen hebben we een oefening gedaan waarbij we moesten leren om op elkaar te vertrouwen. In tweetallen liepen we door de klas. Niet zomaar, maar een van elk tweetal was blind! We moesten elkaar helpen en begeleiden om nergens tegenaan te botsen. Dat ging soms goed, maar soms niet helemaal... :)

Geschiedenisles

Pinguins

Het resultaat: